Котордағы (Черногория) демалыс: Алматыдан турлар 1 548 000 ₸ бастап

балама демалыс іздеп жүргенде танысым осы агенттікке барып көр деді, мен де Которға баруды көптен ойлап жүргенмін, интернеттен суреттерін көріп, әлдеқашан кеткім келіп жүрген. ұшақтан түскенде ыстық ауа бетке соғылды, теңіз иісі аралас, чемоданымды сүйретіп автобусқа қарай жүгірдім, жолда бір әйел маған қарап күлді — неге екенін білмеймін, бірақ көңілім көтеріліп кетті. қонақүй орташа еді, бөлме тар, балконда кептіргіш жоқ, бірақ таңертең терезеден таулар көрінетін, сол бәрін ұмыттырды. қала іші тар көшелер, тас қабырғалар, бәрі аралас-құралас, мен адасып та қалдым, бірақ ұялған жоқпын, себебі айналаның өзі адасуды талап ететіндей

Черногорияға кенеттен жиналдым, досым Котордан фото жіберген соң, мен де сонда барғым келетінін түсіндім, сондықтан менеджер тез нұсқа таңдап берген турагенттікке бардым. Риза болып қайттым, бірақ екі ұсақ нәрсе әсерді бұзды: қонақүйде бірінші күні кондиционер істемеді, бірақ шығанақ пен ескі қаланың көрінісі бес іштен төртеуін қоюға тұрарлық еді.

jezali s suprugoy cherez kazahstanskoe agentstvo potomu shto sama by oni nikogda ne sobralis by a tut podvernulas gorachaya i my kupili tur v kotor davno hoteli, hoteli dazhe bolshe iz za risunka na stene u druga gde verh gor more i starie kryshi. priehali i pali v etu stenku i vse taki normalno, zhili v apartah nad samim zalivom, utrom ya vyhodil na balkon s chashkoy kofe i smotrel kak parom katayu po vode, potom my lazili po kreposti i u menya kololo v kolene no ya lez do samogo verha rady etogo vida, a supruga ostalas snizu pokupat magnity dlya holodilnika, i vot chto zapomnil tak eto kak v odnom pereulke nam prodavec nalil dva stakana domashnego vina za tri evro i my stojali u parapeta i molchali potomu shto govorit bylo ne nuzhno, no pod ocheckom ostalas ta uzkaa ulichka gde ya zadnim chulkom snes zaborchik u sosednego doma, izvinilsya ruchnoy i sumasshedshey skorostyu poshel dal she, i vot ochen rubit ta tak tiho bylo vozle ohotnichkogo domika cto ya zapis v karte iz za etoy toy samoy ne mog.. nashel tolko utrom). v celom poezdka vezatlenie, no est dut po tomu chto v kurortah vse bor...

Котор бұл әрине біртүрлі нәрсе, шығанақ, таулар, бәрі суреттегідей — бірақ мына баспалдақтар, ескі қаладағы осы мәңгілік сатылары мені әбден қалжыратты, мен үшінші көтерілуден кейін парапетте сығылғандай отырып, осы турды неге сатып алдым деп ойладым, жоқ, өтірік айтам, қамалдан ашылған көрініс бәрін молынан ақтады. үйге келдім, әлі күнге дейін көз алдымда мына черепицалы шатырлар мен күнде жатқан мысықтар, бес балл, ойланбастан

Poezdka v Chernogoriyu, gorod Kotor, kupil cherez kazahstanskoe agentstvo i ostalsya dovolen, hotya s samim transferom iz aeroporta bila nebolshaya zaputannost. Zhil v starom gorode, hodil po uzkim ulochkam, trogal rukami kamni sten i stupidal s prichala k ostrovu, no odnazhdi silno ispachkal beluyu rubashku o porschnevshuyu skameyku vozle torgovoy ploshchadi.

Котарға агенттік арқылы бардық, бәрін нақты ұйымдастырды. Қонақүй тіке су жағасында болды, мен таңертең балконға шығып, толқындардың пирске соғылғанын тыңдайтынмын (таңғы ас онша емес еді, омлет құрғақ). Риза болып қайттым, бес жұлдыздан бес.

Котор — бұл тура тиген жер, ескі қаланың көшелерімен жүріп, тыныс ала алмадым, дегенмен ондағы баспалдақтар әрине қатал. Бекініске қарап шығанақта шомылдым, су таза, бірақ жағажайдағы тастарды өзіңмен алып жүргенің дұрыс — аяқ киімсіз мүмкін емес. Жалпы, риза болып қайттым және тағы барамын, егер қайтадан жиналсам.

бардық әйеліммен оның мерейтойын тойлауға шықтық, дәл сол кезде Которға тур түсіп қалды — бар болғаны үш түн, бірақ ұшу мен қонақүй қоса... Ойланбай алдым, себебі Черногорияға әлдеқашан барғым келген, оның үстіне осы шығанақ, танысым фотоларын жіберген, бағалары да ертерек алсаң, әбден жарайды. Ұшып келдік, орналастық — бөлме кішкентай, бірақ тауға қарайтын балконы бар, таңертең сонда кофе іштім де, бөлмеде сүлгі ілетін қалыпты ілгек неге жоқ деп түсіне алмадым, сондай ұсақ нәрсе бірақ қандай да бір себеппен жанымды қинады. Адриатикада шомылдық, ескі қаланы араладық, мен осы қабырғаларды ұстап жүрдім — суық, қыртысты, жері мүк, әйелім күлді сен экскурсовод сияқты бәрін сипалап жүрсің деп (, ал кешке жағалаудағы кафеде отырдық та мен осы грильде пісірілген кальмарларды жедім, әдетте ерекше ештеңе жоқ сияқты бірақ есте қалды.

Которға Черногорияға бардық, себебі достарым бұрыннан мақтап жүрген. Жолдаманы Алматыдағы агенттіктен алдым, бәрін тез рәсімдеді, әбден қарастырылған. Ұшақтан түскенде ауа райы ыстық еді — бірақ теңізге жету үшін тағы бір такси ұстауға тура келді. Которда ескі қала тар, көшелері тас, әр қадамда мысықтар жатыр. Байрақтар мен кірленген кірістер, балкондарда кептірілген кірлер — бәрі біртүрлі жылы көрінді. Конактан шығып таңғы шықта шыққанда шалбар тобығыма дейін су болды, бірақ бұл кішкене нәрсеге ренжімедім. Қайтқанда чемоданым ауыр тартты, бірақ ішінде тек сыйлықтар мен тастар ғана.

которге агенттік арқылы бардым, себебі өзім ұшу мен трансфермен әуре болғым келмеді, әрі визаны да рәсімдеу керек еді. Менеджерге қоңырау шалдық, ол бәрін тез жасады, бірақ алдымен бір аптаға созылады деп ойлағам. Черногорияға келдім, қоныстандым — шығанаққа көрініс, бірақ кондиционер трактордай гуілдеді, терезені ашып ұйықтауға тура келді. күн сайын кешке ескі қаланы араладым, онда тастар жылы, алаңда мысық аяғыма үйкеледі, ал бір кафеде даяшы мен сұрағанды емес басқа нәрсе әкелді бірақ кейін кешірім сұрап тағы тегін десерт әкелді. үйге риза болып қайттым, бес жұлдыз, тек чемоданымды автобуста ұмытып кеттім бірақ ол енді ұсақ-түйек. қайтар жолда көбірек сувенир алу керек еді деп ойладым, бірақ қандай сувенирлер онда бәрі сондай дәмді әрі арзан болса

поехали біз Которға, өйткені теңіз бен тау бірден керек болды, мына секілді емес, және таныс адам сонда әдемі деді, бірақ іс жүзінде мен ескі қаланың жанында тұрақ іздегенімізді және жергілікті шал бізге қайда кірмеу керектігін қолымен көрсетіп тұрғанын көбірек есте сақтадым, ал шын мәнінде қамалдан көрініс бір бөтелке сумен тастардан жоғары өрмелеуге тұрарлық, мен кейін футболкамды екі рет жудым, өйткені кім білсін қалай терледім. апартаменттегі нөмір кішкентай еді және кондиционер трактордай гуілдеді, бірақ мен бәрібір бес қояр едім, өйткені таңертең терезені ашасың — ал сонда шығанақ пен шағалалар айқайлайды, және біз круасандарға наубайханаға бардық, онда иіс сондай еді, душты ұмытасың... кешке жағажайда отырдық, қандай да бір дәмсіз чебуректер жедік, айтпақшы, бірақ бұл қазірдің өзінде бөлшектер)

Которға бардым, себебі жұмыстағы мәмілелер арасында үзіліс керек еді, ал агенттік дәл ауысып отыратын ұшақсыз нұсқа ұсынды. Нәтижесінде бәрі жақсы болды: қалашық жайлы, су таза, жағалаудағы кофе тамаша.

которге тур сатып алдым, сосын тартып кеттім. Қонақүй қалыпты, кондиционер трактордай гуілдейді, бірақ бұл түк емес – кондиционер. Ескі қала... сонда күн сайын кешке баратынмын, тастар жылы, мысықтар арсыз, біреуі тікелей кафедегі үстелге шығып кетті. Таңғы астар – міне осылай, қуырылған жұмыртқа және бәрі, бірақ кофе шынымен сергітеді. Гид пысық екен, тұрақ туралы сұраққа қолын бұлғап, әрі қарай қамал туралы айтты. Жоғарыға, осы шіркеуге көтерілдім, аяғым қатты шаршады, ал көрініс... ол тұрарлық еді. Теңіз таза, бірақ жағажайлар тасты, шәркейсіз кіре алмайсың, мен шлёпкамен екі күн азап шектім. Жалпы – өзімнің бес жұлдызымды қоямын, тағы қайтар едім, тек чемодан дөңгелегі кері жолда сынып қалды.

Мұнда әйелімнің демалысы бітпей тұрғанда отбасымды теңізге шығаруым керек еді, танысым Черногорияға, Которға тур алуға кеңес берді. Қанағаттанып қайттым, бірінші күні қамал қабырғасының жанынан тұрақты ұзақ іздегеніммен, кейін әр кеш сайын балық пен қызған тастың иісі шығатын жағалауда серуендедім.

Которға агенттік арқылы бардым, бәрін нақты ұйымдастырды, менеджер трансферге көмектесті және қайда тамақтануға болатынын айтты. Риза болып қайттым, иттай шаршасам да, көріністер мен атмосфера татыды.

Которға бардық, таудың басындағы қысқы көрініс керемет екен, бірақ жел қатты соқты. Жолда бір күн жаңбыр жауып, экскурсияны іштей өзгерттік, бірақ бәрібір тамаша болды. Қонақ үйде таңғы ас біркелкі, бірақ орны ыңғайлы, қаланы аралауға ыңғайлы, төрт балл.

Путёвканы Черногорияға, Которға алдым. Теңізге жақын болғымыз келді, әне сол әбігерсіз, шексіз жиналуларсыз. Бұл бағытты дерлік кездейсоқ таңдадым. Менеджер бәрін бір кеште рәсімдеді, тіпті трансферге де үлгерді. Ұшып келдік, ал онда күн, таулар, иіс қандайдыр бір оғаш, қарағай мен тұз бірдей сияқты. Жағалауда жүрдім, мына ескі тастарды ұстадым, кедір-бұдыр. Таңертең кофе іштім, жергілікті, кішкентай шыныаяқта. Риза болып қайттым, әуежайда шабаданымды сызып алсам да.

Которға бармақшы болдым, бірақ ертегіге тап болдым — менеджер бәрін нақты айтып берді, тіпті жаңбырлы апта да бүлдірмеді. Ескі қаланы араладым, қамал қабырғасының күн қыздырған тастарын ұстадым, және шынымды айтсам — кетіп бара жатқанда, әуежайда жылап жібере жаздадым, әдетте демалыста бағалар мен адам көптігіне тек күңкілдеймін ғой.

которға бардым себебі теңіз бен тауды бірге қаладым, ал құрбым сонда әдемі деді, мен де қызығып кеттім. алматылық агенттіктен тур таңдадым, аса салыстырмадым, жай ұнағаны ұшу ыңғайлы және қонақүй ескі қаланың қасында. келдік.. котор әрине прага да емес, дубровник те емес, бірақ қамал қабырғалары мен шығанақты жоғарыдан көргенде бұл бір бөлек, расында тамызда сонда көтерілу азап, бірақ кейін жоғарыда отырып қаласың және бәрібір сіңбірікке дейін су болғаның маңызды емес. жалпы өте риза болдым, менеджер бәрін нақты жасады, міндетті түрде қайта келемін бірақ мамырда ондай аптап ыстық жоқ кезде

операцияға дейін тизе, және дәрігерлер одан кейін ұзақ тыныштық керек деді — сөйтіп қалпына келуді демалыспен ұштастыруды шештім, ал турагенттік әріптесімнің ұсынысымен табылды, ол өзі де сонда ұшқан. Котор тамаша нұсқа болып шықты, өйткені бәрі жақын: дәріхана, жағажай және балдақпен жүгірмей-ақ қалыпты тамақ. Тікелей ескі қалада тұрдым, әр таңда шығанаққа қарайтын террасаға ақсап шығатынмын, күндіз кітапты ерінбей парақтайтынмын, ал кешке судың жағасында отырып, ешқайда асықпайтынмын. Маған соншалықты ұнады, енді ешқандай операциясыз және балдақсыз қайта оралғым келеді.

Семьямызбен теңізге бармақ болдық, бірақ мына виза деген мәңгілік әңгіме — әйелім құжаттармен әбден титықтап, жүйкесі шыдамай, қарапайым бірдеңе ізде деді. Черногорияға тур таптым, нақтырақ айтсам Которға, қоңырау шалдым, бір-екі нәрсені нақтыладым, төледім және бір аптадан кейін ұшақта отырдым. Білсеңіздер, ешқандай елшілік жоқ, кезек жоқ екенін түсінгенде мен қалай қуанғанымды — ұшып келдік, автобуста паспорттарымызды өткіздік болды. Котор бізді отызға жуық ыстықпен және тар көшелерімен қарсы алды, онда біз бүкіл семьямызбен туристермен итерісіп жүрдік, бірақ соған қарамастан шығанаққа шықтық та мен судың жағасындағы парапетке жай отырдым да жиырма минуттай ештеңе ойламадым. Кейін әйелім ұйықтап қалдың деп күңкілдеді, ал мен ұйықтаған жоқпын, тыңдадым, онда толқындар тастарға соғылады, дыбысы банкіде жаңғақ аударып жатқандай. Екінші күні Перастқа бардық, жол серпантин, мен тұтқаны ұстадым, саусақтарым ағарды, бірақ көріністер... жоқ, олай емес, терезеден ашылған көрініс — тынысым тарылып кетті, мен қорқақ емес секілдімін ғой. Барлық жерде жақсы тамақтандырды, бірақ оғаш: порциялар зор, ал нан майсыз және ештеңесіз әкеледі, жай ғана себеттегі нан, мен алдында түсінбедім, кейін зәйтүн майына батырып жеуге үйрендім. Қонақүйге бес қоямын, берік, себебі таза, кондиционер аңдай жұмыс істеді, және балконнан теңізге шынымен екі қадам, бұл мен үшін жалпы ең бастысы. Күнге күйіп қайттым, бірақ бір оймен — бұлай болмайды, жиі ұшу керек, бес жылда бір емес, әйтпесе бақыт деген мынау суға қарап отыру ғана екенін ұмытып қаласың.

которға бару сәл былық болып шықты, бірақ өзінше күшті, автобус қалаға жақындағанда күн батып бара жатқан және содан қамалдың қабырғалары қызғылт сары болып көрінді, мен кейін жағажайда бір сағат жүрдім де қайда қарауды білмедім – суға ма әлде тауларға ма, себебі олар үйлердің үстінде ілулі тұрғандай және шынымды айтсам сәл қысады, ал мен панорама түсірмек болғанда телефон ылғи қырына ауып кететін, ал менеджер ұшқанға дейін Котор таңертең жақсы әлі ыстық емес кезде деп айтқан болатын, бірақ мен бәрібір ұйықтап қалып қалаға он бірлерде келдім, ол кезде бәрі қап-қарайып кеткен алаңдағы кафе қымбаттау, бірақ кофені балқанша қою жасайды және осы сіздердің сироптарыңызсыз, тағы бір шатырда ұйықтап жатқан мысығы бар магнит сатып алдым – әлі тоңазытқышта ілулі тұр, жалпы бестен төрт, тек келесі сапарда өзіммен қалыпты кроссовка аламын балетка емес, себебі осы тастарға шығу таптамамен онша идея емес еді

poehali v Chernogoriu turov ot agentstva iz Kazahstana, hoteli spokoino posmotret' Kotor, i v pervyj den' ya kak-to srazu uspokoilas' dazhe ne smotrja na tolpu na naberezhnoj.. no doroga iz aeroporta bila dolgoj, voditel' molchal, ya zaderala golovu i schitala ogromnye krivye olivy po sklonu - i vot eti kamni pod nogami v staryh ulicah, skol'zko, nudno, no na utro uzhe smotrela iz okna na zaliv i dymalas' kofe lokal'noe, podnosila chashku k litsu i vdrug mne zapahnulo kal'janom ot sosednego stolika, 4 iz 5

отбасымызбен Которге бардық, өйткені теңізді және бастың үстінде таулар болғанын қаладық, жай жағажай мен шезлонг емес — агенттікте осыны ұсынды, бірақ мен әуелде ауысып ұшатын рейстен күдіктендім. Бәрі келіп қосылды: ауасы ылғалды және басқаша иіскелейді, суы таза, ескі қаланың көшелерімен серуендедік және балмұздақ жедік, ал бір жолы кішкентай наубайханаға кіріп, алмалы пирог алдық, оны әлі жылы күйінде жағалауда жедік, және мына ұсақ нәрсе, мүмкін, бәрінен де көбірек есте қалды.

Которға қалалық агенттігіміз арқылы бардық - бәрін жақсы ұйымдастырды, қонақүй тікелей шығанақтың жанында болды, балконнан көрініс бар, бірақ кондиционер трактордай гуілдеп ұйқыға нақты кедергі жасады. Таңертең бұрыштағы кішкентай наубайханаға пирогтарға баратынмын және сол иісті әлі күнге дейін есте сақтаймын...кешке тағы сол жылы тоқаштарды алатынмын арықтап жүрмін десем де. Қамалға өрлеп серуендеу бұл әрине сынақ, мен өле жаздадым бірақ жоғарыдан көрініс бәрін ақтады адал. сапардың соңына дейін риза болдым ваннадағы ескі сантехниканы санамағанда

Кенеттен жиналдым, демалыс мәселесін жабайын дедім, үйдің қасындағы бірінші агенттікке кірдім. Менеджер Которайдағы қонақүйді тез таңдап берді, мен өте риза болдым.

Poezdka v Chernogoriyu cherez kazahstanskoe agentstvo - 5 iz 5. Kotor eto gorod pohozhij na dekoracii k filmu, Ulcinj i Budva tozhe normalno no Kotor zapomnilsya bolshe vsego. Hotela poehat v Chernogoriyu s 2021, no granicy byli zakryty, vse otmenilos i ya uzhe rasstroilas - potom letom 2023 poshla v agentstvo i vse oformili za tri dnya, dazhe ne veryu do sih por. Priletela v Tivat, do Kotora ehat minut dvadcat, no v samom Kotor v centre vse odno napravlenie i ya polchasa iskala parking - eto edinstvennoe chto razozlilo. Zato vse ryadom: more, gory, staryj gorod i restorany kde podayut rybu na grille. Hodila kazhdyj den na pljazh u vhodov v zaliv, vozle hotel where vodil korabli shto-to strannoe cit. Strah umeret v mory, nachinalsya sem zaraz, po drugomu beregu vody. Ku...

бардық Которға кеттік, себебі күйеуім мына фьордтарды көргісі кеп қыстырды, мен шындап Грекияға барғым келген еді бірақ ол қыстырып алды да мен мойындадым, сөйтіп ұшып келдік, аптап ыстық, ал бізді қарсы алып осы Которға апарады, жол бойы менеджер устрицалар туралы және оларды қайдан алу керектігін айтып отырды, мен тек арзанырақ болу үшін нарыққа бару керек, жағалаудағы мейрамханаларға емес дегенді есте сақтадым. Шынымды айтсам сапардың соңында қатты шаршадық, себебі күн сайын бір жерге жүгіру керек, ал трансфер бір рет қырық минутқа кешікті, біз күн астында тұрдық мен ашуландым бірақ кейін жағажайда шомылып, сол үш еуро тұратын устрицаларды жегенде басылды, айтпақшы бөтелкедегі суды автобус бекетінің жанындағы кішкентай дүкендерден алған дұрыс, ол жерде екі есе арзан, жалпы әдемі, ескі қала таспен қапталған, осы тастармен сағаттап жүруге болады бірақ сандалмен тайғақ, шынымен, бірақ мен қайтар едім мүмкін (( ал балын түсірдім

тек теңізге алып шығуды ойладым, бірақ біздің графикпен бәрі күндерге тіреліп тұрды, сондықтан үй жанындағы бірінші кездескен агенттікке бардым. Которды таңдадым, өйткені Будва туралы бәрі құлақ құртын жеп қойған, ал мұнда қандай да бір қамал бар және көріністері басқаша. Менеджер бәрін тез рәсімдеді, бірақ қонақүй судың дәл жанында емес, жаяу он минуттай жоғары қарай төбеде болып шықты. Көтерілу, шынымды айтсам, жағажайда болғаннан кейін қалжырататын, бірақ аулада інжір өсіп тұрды және біз оны ағаштан тікелей жедік. Риза болып қайттым және бәріне көбірек күн алу керек еді деймін.

Котор — бұл әрине бір бөлек, бірақ оған дейінгі серпантин мені соншалықты қалжыратты, мен енді ешқашан деп ант еттім, кейін ойымнан қайттым. Менеджер бәрін керек қалпында жасады, қарсы алды, орналастырды, бірақ қонақүй менің кештерде серуендеуді жоспарлаған жерімнен сәл шеткерірек болып шықты. Жалпы төрттік, тағы бір рет қайтар едім, бірақ енді құсыққа қарсы дәрілермен.

Котор бұл әрине бір бөлек нәрсе, әсіресе теңіз жағалауынан бұрылып мына тар көшелерге кіргенде және біреудің кілемі ілулі тұрған немесе кірі жайылып жатқан қабырғаға тіреліп, сен тұрып қаласың да ойлайсың... мына жерде адамдар қалай өмір сүреді екен деп. Қалғаны жағынан бәрі жақсы, бірақ собордың алдындағы мына мәңгілік халық көптігі мені біраз тітіркендірді.

Путёвканы теңіз бен тау үшін бірдей алдым, суға да, жоғарыға да шыққым келді, сондықтан Котор. Келдік, ал ол жерде мына тас көшелер, қабырғаны қолыммен ұстадым — жылы, біреу жаңа ғана жылынған сияқты (және баспалдақта мысық, мынадай бетпақ, қозғалтпайсың). маған бәрі ұнады, тек баспалдақтың шексіз көптігінен басқа, олардан кейін паровоздай дем алдым, бірақ жоғарыдан көрініс бәрін ақтады

по Которға сапар көбірек көрікті жерлерімен емес, таңертең нанға шыққанда жергіліктілер он жылдай осында тұрып жатқандай сәлемдесетін осы бір қарапайым өмірімен есте қалды, менеджер ұшар алдында құжаттар мен трансфер туралы бәрін айтып берді, мен мүлде қам жемедім. қонақүй шығанаққа қарайтын болып шықты, бірақ кондиционер трактордай гуілдеді, мен алдымен ашуландым, кейін үйреніп кеттім) жағажайда тастар, кебіспен жүрдім, бір рет ұмытып кеттім, әлі күнге дейін сол сезімді есімде. қайта барғым келеді, бірақ сол қонақүйге баруым екіталай

Бірден айтайын Котор бұл жай ғана қалашық емес қандай да бір декорация, оған дейінгі серпантин жанымды шығарды деуге болады бірақ көріністер... көріністер бәрін өтеді. Ескі қаланың қабырғасының қасындағы апартаменттерге орналастым, үй иесі сөйлегіш болып шықты – балыққа келіп жүретін мысық туралы айтып берді, шәйнектегі су жақсы емес еді айтпақшы, дүкеннен сатып алуға тура келді. Әр кеш сайын жағалаумен серуендедім, аяқтың астындағы мына тастар жылы, алаңда кофені маған ақша төлеп жатқандай іштім, басқа адам болып оралдым шынымды айтсам желтоқсанда осы желде сүйекке дейін тоңғанымa қарамастан

поехали ы Котор және бұл өз ақшаңа ең жақсы нұсқа болды. Жол - бөлек әңгіме: алдымен автобус, кейін паром, ал шекарада біз екі сағат тұрып қалдық, бірақ үйіне ірімшік алып бара жатқан әйелмен таныстық және ол бізге бір тілім беріп дәм тартты, мынау керек кезде болды. Қонақүй, әрине, бес жұлдызды люкс емес бірақ балконнан шығанақ пен ескі қалаға көрініс бәрін жасырып кетті, рас кондиционер трактордай гуілдеді және біз оны түнде өшіріп қоятынбыз.. ескі қалада мен мына тас қабырғаларды қолыммен ұстадым, шіркеуге кірдім, онда балауыз және неге екені белгісіз лимон иісі шығып тұрды. Күйіп күнге күйіп және ашулы қайттым, демалыс сонша тез біткеніне бірақ бұл сөзсіз бестен бес.

Агенттікке жабылар алдында кірдім, Которды таңдадым және бір рет те өкінбедім.. Жалғыз ұштым, егер бұл маңызды болса, және күн қызықсыз бола ма деп қорықтым — болмады. Ескі қала сонда кішкентай, мен оны бірінші күні үш рет айналып шықтым, кейін шіркеудің баспалдағында отырып бөрек жедім, қолым май, майлықтар таусылды. теңіз біздің Каспийдегідей иіс шығармайды, тұздырақ па, және кешке таудан жел суық, мен куртка алмадым және тоңдым, өзім ақымақ. Плескавицаны үш жерде көрдім, соңғысында ішіне ірімшік салып берді — бұл қамалдан көрінген көріністерден де көбірек есімде қалды, әрине көріністер де. Сапар қысқа болды, бар болғаны алты күн, және төртінші күні ыстықтан және мына автобуспен келген туристерден шаршадым — бірақ бәрібір қалғым келді. Кері түнде ұшты, әуежайда сөмкемнің үстінде ұйықтадым, және біртүрлі жақсы болды. Қайттым, ал бір аптадан кейін тағы сол жерге барғым келді, шынымен. Бес

Бүкіл жолдаманы теңіз үшін алдым, бірақ жай жатып қалмау үшін. Менеджер ұшақ пен қонақүйі бар нұсқаны таңдап берді, бәрі сәйкес келді. Қалашық кішкентай болып шықты, мен оны ұзына бойы және көлденеңінен үш рет аралап шықтым. Көшелері тар, тастар жылы, мысықтар бетімен кеткен — табалдырықта отырады да қозғалмайды. Жоғары қамалға бардым, көтерілу деген тым ауыр, аяғым кейін екі күн шуылдады. Шығанақтағы су таза, бірақ шезлонгтар барлық жерде дерлік ақылы — тастардың жанынан тегін бір кішкене жер таптым, бірақ оларды толқын шайып кетті.. Сол жерде көгергенше шомылдым. Сәуірде ауа райы алдамшы — күн қарып тұр, ал таудан соққан жел мұздай, таңертең курткамды шешпедім. Базар жақын, ірімшік пен пршут үйге алдым, бәрі жетіп келді жақсы. Ұзағырақ болса деп едім, бірақ бар нәрсе осы

Котор таулары мен теңіздің арасындағы тар жолдарды кешке дейін аралап шаршадым, бірақ әр күн сайын жаңа бір бұрыштан тапқан кішкентай алаңдар мен балкондарға ілінген кірленген кірлер көңілді біртүрлі жылытып қойды.Кейде таудан соққан жел суық тисе де, таңғы кофе ішіп отырып қалаға қарау — осының өзі бүкіл сапардың бағасын ақтап жіберді, сондықтан бес жұлдыздан төмен қоюға қолым бармады.

Құжаттар визаға және осы қағаздармен жүгіру — осының кесірінен агенттікке баруға тура келді. Өзім ешқашан түсіне алмас едім, ал мұнда таныс біреу Алматыдағы бір кеңсе ұсынды, мен де сұғынып көрдім. Оны таңдадым, себебі құрбым сонда болған және осы шығанақ, таулар мен ескі қала туралы құлағымды желдей берді. Ұшып келдік, орналастық — міне осында басталды. Осы тар көшелер, аяқ астындағы тастар сырғанақ, мен бір шіркеудің қасында сүрініп кете жаздадым. Бірақ алаңдағы кофе — кесесі кішкентай, бірақ басқа сондай соғады, кейін жарты күн қайнағандай жүрдім. Мысықтар сонда тым наглый, біреуі бір кесек ірімшікті дәл үстелден алып кетті, мен бұрылғанша..... Ал бұл таулардан қайда қашасың, олар жоғарыдан басады бірақ әдемі, қарғыс атқыр

Котордан екі жақты сезім... таулар бұл әрине иә, ал ақпандағы жағажайлар, қандай жағажайлар, тастар ғана және жел турды Алматыдағы агенттік арқылы алдым, бәрі organized нақты, трансфер күтіп алды, қонақүй ескі қаланың жанында, бірақ шығанаққа көрініс деп уәде етті ал көрші үйдің қабырғасына берді- ренжітті сәл, дегенмен әулие Иван қамалының бәрін өтеді, жоғарыға екі сағат өрмеледім, тыныс алу мүмкін емес бірақ көрініс... тағы бір рет оралар едім, бірақ жазда және басқа турфирмамен мүмкін